Çocukluğumdan beri hep kitaplara sığındım.En iyi arkadaşım kitaplar, sırdaşım kalemler oldu,sırlarımı defterlerimle paylaştı.
Her yeri gezdim, her türden insanla karşılaştım, her utancı,mutluluğu,acıyı,korkuyu,aşkı,nefreti yaşadım okuduğum her kitapla.
Kalemim, bunaldığımda, mutlu olduğumda ilişirdi hemen parmaklarımın arasına.Anlat, derdi, dinliyorum. Yolculukta peçeteler, teknoloji ilerleyince netbooklar eşlik etti bana..
Bu blogun gelişi önceden belliydi de,biraz geç mi kaldı ne?E ama geç olsun güç olmasın değil mi:)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder